Tja, om met Ineke te spreken. Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik op een congres hoorde van een museum die een sociale museumcatalogi had gemaakt. Ik was er helemaal lyrisch over.
Ik geloof dat het een soort streekmuseum was. Van alle voorwerpen hadden ze een beschrijving gemaakt, met een foto erbij.
Het mooiste was dat (virtuele) bezoekers er hun kennis en verhalen over het voorwerp aan toe konden voegen. Prachtig, de kennis en die verbondenheid die daardoor ontstond!
Maar nu over bibliotheken. Ook daar vind ik de mogelijkheden die WorldCat biedt heel handig.
Ik leg bij de databankinstructies WorldCat ook altijd uit aan de studenten.
Dan ben ik er wel wat minder blij mee. In de eerste plaats begrijpen studenten vaak niet het nut van een catalogus als WorldCat.
Student: Hoe kun je dat boek nou lezen dan, moet je hem eerst downloaden?
Ik: Nee, het is een beschrijving van het boek. Het boek moet je ophalen bij een bibliotheek.
Student: Hebben júllie al die boeken?
Ik: Nee, de boeken die wij hebben, staan hier niet in beschreven.
(Tegen die tijd ga ik me al wat ongemakkelijk en ongeloofwaardig voelen.)
Student: Maar wat heb je er dan aan?!
Ik: Ehh, nou hierin kun je zien welke boeken er zijn over een bepaald onderwerp.
Maar ik voel dat ze me niet erg serieus meer nemen.
Als wij als Hogeschoolbibliotheek de mogelijkheden van WorldCat aanbieden heb je altijd studenten en medewerkers die daar zeer gelukkig mee zijn. Dat zou ik zelf ook zijn. Maar ik denk dat de gemiddelde student denkt: Hou het simpel.
Wat ons er niet van moet weerhouden om er toch mee te gaan experimenteren. ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten